غواصي ؟؟؟
تاهنگامي كه روي آب ايستاده ايد و به اعماق آن مي نگريد، مسلما چيزي نمي بينيد و يا ترسي در دلتان ايجاد مي شود كه شايد ناشي از عمق آب باشد.احساس مي كنيد همان طوري كه روي سطح آب دريا را آرام و صاف مي بينيد زير آب هم همانطور است. اماوقتي كه وارد آب مي شويد گوئي وارد دنيائي ديگر شده ايد.دنيائي كه اگر داخل آن شديد آنقدر زيبا و دوست داشتني است كه تمامي ترس تان از بين رفته و چنان با آن يكرنگ مي شويد كه دقايق را گم مي كنيد.وقتي كه به روي آب بر گشتيد تازه متوجه خواهيدشد كه دنياي آب يعني چه؟
تنها چيزي كه در اعماق مي شنويد، سكوت است. صداي نفسهايتان بلندتر ازهمه چيز است كه مي شنويد. ماهي هاي رنگارنگي كه اطرافتان شنا مي كنند. گياهان دريايي،مرجانها و نور خورشيد كه از سطح مي تابد...
هيچ وقت اولين باري كه غواصي كردم را فراموش نخواهم كرد، با اينكه در عمق دو – سه متري بوديم اما براي من خيلي زيبا بود.آن ماهي كوچك تنهايي كه در كنارمان بي خيال شنا مي كرد و يا مرجانهاي زيبا. وقتي كه به سطح آب برگشتم تازه فهميدم كه كجا بودم.
وقتي مي گوييم جهان زيرآب زيباست، مسلما بدون هيچ اغراقي است. دريا ، زيرآب و زندگي زير آن دنيايي ديگر است. دنيايي مستقل از دنياي خاكي ما بر روي آب. تا هنگامي كه وارد آن نشويد نمي توانيد به عظمت آن پي ببريد.
حتما ديدن اين دنيا براي يكبار هم كه شده لازم و ضروري است. سواحل خليج فارس (البته در كيش، هندورابي و فارور كه جزايري مرجاني هستند)براي اين امر مناسب ترين و داراي شرايط و تشكيلات و امكانات خوبي است. براي ديدن اين جهان بايد خود را مجهز نموده تا بتوانيد به قلمرو آن پا بگذاريد. البته بايد بدانيد كه شما مالك آن نيستيد و تنها به عنوان يك مهمان و ناظر به آنجا مي رويد..
مهندس محمد رسول باقريان
مربي ارشد غواصي
