
قدمت غواصي در ايران
گويند که ژرف روي و غواصي که در جنوب ايران آن را صيف و صيافي مي نامند قدمتي بس ديرينه دارد و به قرنها قبل از ميلاد برمي گردد. در سرزمين مادري ما و در دوران خشايارشاه ، ايرانيان از غواصان براي بيرون کشيدن صندوقچه هاي طلا و جواهرات کشتيهاي غرق شده استفاده مينموده اند.
اثار حاصل از حفاريهاي باستانشناسي مويد اين مطلب است که قرنها قبل از ميلاد ساحل نشينان درياي پارس از اين حرفه براي تحصيل مرواريد استفاده مينموده اند.
دکتر تاکر ابوات ( Tucker Abbott) در کتاب کينگدوم اف سي شل Kingdom of the Seashell -ISBN: 9780517166086 بدين طريق اشاره نموده است و به نوعي آنان را در زمره پيشگامان پايه گذاري صيد و پرورش مرواريد قلمداد نموده است.
در سندي ديگر ، آپولونيوس فيلسوف يوناني ساکن رودز اشاره دارد که غواصان درياي پارس در حالي که ظرف کوچکي حاوي گياهي خوشبو و تهييج کننده در دست داشتند به سمت صدف رفته و باعث ميشدند تا صدف لب از لب بگشايد ،سپس شاخه اي ميان تهي را به ميان آن فرو برده و مايه موجود را به بيرون ميکشيدند و آن را به سطح آب آورده و در ظروفي آهنين قرار ميدادند ، البته آنان هيچگاه موفق به پرورش مرواريدهايي اينچنيني نشدند اما شيوه اي را بدين طريق بنيان نهادند.
اما در اشارت به ابزار غواصي آن دوران پر واضح است که در آن دوران به اتکاي هواي محبوس شده در ششهاي خود به عمق فرو رفته و باز ميامدند ، روشي که هم اکنون نيز در پاره اي از جزاير درياي پارس کماکان پا بر جاست جزايري چون لاوان و کيش و قشم.
اينک پس از ساليان دراز غواصي به صورتي همگاني درآمده و به شکل گسترده اي در بسياري از کشورهاي جهان فعاليتي مفيد ، مفرح ، لذت بخش ونيز منبعي پر درآمد درصنعت اکوتوريست را به ارمغان آورده است. اين فعاليت نوپا در کشورما نيز بدست تواناي مربيان مجرب اين فن بنيان گزاري شده و آموزش داده مي شود که مايه تسلي روح و روان و پرکننده اوقات فراقت بسياري از هموطنان گرديده است.
شما نيز مي توانيد با طي دوره هاي آموزشي آسان و کوتاه مدت موفق به دريافت گواهينامه بين المللي غواصي از انجمن مربيان حرفه اي غواصي گرديد و زندگي جديدي را در دنياي زيباي زيرآب آغازنمائيد.